کنگره و انجمن ادبی *شعروادب مستانه۲*

هم قطاران A124

سینه ام از حجمِ اندوه،چو کوه سنگین است

از سکوت از خانه نشینی،سرم پایین است

هم قطاران،با چشم در شهر قدم بگذارید

که خیابان پُر از، لاله و نرگس و نسرین است

✍منصوراعرابی اردکانی