برای جاوید نامان ... A121

دیواری از جنس شب

روبرویت می ایستد

پاسخت را با تیر می دهد

گندم زار دوزخ

آتش به خرمن می زند

و پرچین سرخ غروب

خوابت را آشفته می کند

در فصلی که

اعتراضش یخ زده است .‌

گل ها را بپوشانید

شمعدانی ها

زیر پای مرگ می پژمرند ...

✍نوا

ح_اسدی ( بانو نوا )

سایه _سکوت