پروانه های سوخته A137

گمشده ء من

از یافتنت

ناامیدم!

ماهی قرمز من

دریا

در جستجوی

نگاه شرجی توست

و ستاره های دریایی

به هذیان

افتاده اند

شانه هایم

خسته اند

از بدوش کشیدن

پروانه های

بال سوخته

هزاران کبوتر بوسه را

تا دورترینِ هوا

پرواز دادم

اما

هنوز

شانه هایم

جای خالی بال ها را

به یاد دارند.

✍مژگان بیگلربیگی(بیگلری)